Ιστορία-Αρχαιολογία Ναυπακτίας

  Στην οδό Παυσανία της Ναυπάκτου, πλησίον του λόφου της Δεξαμενής, ανακαλύφθηκαν το 2012 αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που καλύπτουν μια περίοδο από την Πρωτοελλαδική ΙΙ έως την Μεσοελλαδική ΙΙΙ εποχή (περίπου 2600 έως 1600 π.Χ.).   Αφορούν κυρίως ένα αψιδωτό κτήριο (κτήριο Α), πάνω στο οποίο ανεγέρθηκε αργότερα μεγάλος ταφικός τύμβος (τύμβος 1). Η ανασκαφή περιορίστηκε στο ήμισυ των ανωτέρω οικοδομημάτων, καθώς εκτείνονται σε όμορη ιδιοκτησία που δεν έχει ερευνηθεί μέχρι σήμερα. Οι συνολικές εξωτερικές διαστάσεις του κτηρίου υπολογίζονται κατά προσέγγιση σε 9,10Χ4,20 μ. (38,22 τ.μ.). Από την συνολική εικόνα του κτηρίου και τα ευρήματα (χειροποίητη κεραμική, οστά ζώων κτλ.) προκύπτει ότι μάλλον επρόκειτο για μια μεσαίου μεγέθους οικία. Το κτήριο δεν εμφανίζει σημάδια βίαιης καταστροφής, συνεπώς υποθέτουμε ότι απλά εγκαταλείφθηκε. Υπολογίζεται ότι ανήκει στην λεγόμενη Πρωτοελλαδική ΙΙ Περίοδο (2600 έως 2300 π.Χ.). Στα μεταγενέστερα χρόνια, μετά την ερείπωση του κτηρίου ανεγέρθηκ...

Στην σκιαγραφημένη με κόκκινο χρώμα περιοχή εντοπίζεται ο προϊστορικός και μεσοελλαδικός οικισμός της Ναυπάκτου (2000-1580 π.Χ.) ο οποίος έδωσε αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα, όπως έναν λίθινο πέλεκυ και άλλα λίθινα προϊστορικά εργαλεία, μινυακή κεραμική, διάφορα θραύσματα αγγείων, ένα οστέινο αγκίστρι, ένα οστέινο σουβλί κ.ά. Όλα αυτά δείχνουν έναν αξιόλογο αστικό οικισμό στην περιοχή, που ήκμασε πριν τους μυκηναϊκούς χρόνους. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί παρά ελάχιστες αρχαιολογικές ενδείξεις για την μυκηναϊκή και αρχαϊκή ιστορία της πόλης, το γεγονός, όμως, ότι ο Θουκυδίδης αναφέρει τη Ναύπακτο ως καλά οχυρωμένη κατά τους κλασσικούς χρόνους, σημαίνει ότι η πόλη δεν σταμάτησε ποτέ να είναι σημαντικό πολιτισμικό και εμπορικό κέντρο.       (Σημείωση: η εκτίμηση της σκιαγραφημένης περιοχής έγινε από μένα, βάσει των ανακαλύψεων της αρχαιολογικής σκαπάνης, όπως αναφέρονται στο Αρχαιολογικό Δελτίο (ΑΔ) 49 (1994): Χρονικά, σελ. 243-245)